Arsenal İki Direkten Döndü ve Yine de Kaybetti. Manchester City, Carabao Cup'ı Adeta Şakır Gibi Kazandı.

58 dakika boyunca hiçbir şey olmadı. Gerçekten hiçbir şey. Her iki takım da sıkı bir düzen içinde, disiplinli ve ilk riskli hamleyi yapmaktan kaçınarak yoklama yapmakla yetindi. Birbirine fazla saygı duyan iki rakip arasındaki bir satranç maçının dokusuna sahipti.

“Her iki takım da sıkı bir düzen içinde, disiplinli ve ilk riskli hamleyi yapmaktan kaçınarak yoklama yapmakla yetindi.”

Sonra Kepa sahnelendi. Rayan Cherki'nin ortası iyi bir toptu ama olağanüstü değildi. Rutin bir kap. Kepa topu tutamadı, top serbest kaldı ve Nico O'Reilly tam olarak bir santraforun durmasını isteyeceğiniz yerde duruyordu — kaleye üç metre uzaklıkta, boş bir ağın önünde. Kafa vurdu. 1-0.

Dört dakika sonra O'Reilly ikinci golü attı. Bu sefer orta Matheus Nunes'ten geldi; genç forvet, on yıldır Wembley'de gol atan biri gibi değil, kadro açıklamasında taraftarların büyük çoğunluğunun Google'a koştuğu biri gibi, son derece soğukkanlılıkla bitirdi.

Arsenal yanıt verdi. Riccardo Calafiori direğe vurdu. Gabriel Jesus üst direğe çarptırdı. Toplar biraz daha yuvarlak olsaydı, Gunners beraberliği kurtarmaya yetecek fırsatlar yarattı. Ama hiçbiri içeri girmedi ve City, Guardiola ekiplerinin gerçekten önemli anlarda bir skoru nasıl koruyacağını herkese hatırlatan bir defansif sergiyle maçı kapattı.

Arsenal için dörtlü hayali Wembley'de son buldu. Guardiola için ise bu sıradan bir Salı'ydı. Eh, aslında Pazar. Ama siz anlarsınız.