Rusya ve Kuzey Kore 5 Yıllık Askeri İttifak İmzaladı

Bu düzenlemenin boyutu artık iyi belgelenmiş durumda. Kuzey Kore, Ukrayna'nın Ağustos 2024'te sınır ötesi bir harekât başlattığı Kursk bölgesindeki Rus operasyonlarına destek sağlamak amacıyla binlerce asker konuşlandırdı; Batılı istihbarat tahminleri bu rakamı 10.000 ile 15.000 arasında gösteriyor. Kim'in kuvvetleri ayrıca Rusya'ya top mermisi, balistik füze ve çok namlulu roket sistemleri tedarik ederek üç yılı aşkın yüksek yoğunluklu savaşla tükenen stokların yenilenmesine katkıda bulundu. Rusya ise karşılığında Pyongyang'a mali transferlerin yanı sıra gıda ve enerji emtiaları ile Batılı hükümetlerin kamuoyuyla paylaşmaktan kaçındığı nitelikteki askeri teknolojiler sağladı.

“Bu düzenlemenin boyutu artık iyi belgelenmiş durumda.”

Kursk konuşlanması, Belousov'un ödül törenini zorunlu kılan olayların fitilini ateşledi. Kuzey Koreli askerler, sınırlı hazırlıkla girdikleri muharebe koşullarıyla —Rus taktik doktrini, Avrupa coğrafyası, insansız hava araçlarıyla dolu gökyüzü— yüz yüze geldiler ve kayıp verdiler. Seul'daki Ulusal İstihbarat Teşkilatı, Ocak 2026'da Güney Kore parlamentosuna Rusya'daki Kuzey Koreli kayıpların yüzlerle ifade edildiğini bildirmişti; Belousov'un töreni ise rakam vermeksizin bu kayıpları fiilen teyit etti.

Beş yıllık işbirliği çerçevesi, sıradan bir çıkar alışverişinin ötesine geçen bir anlam taşıyor. Moskova ile Pyongyang arasında 2024'te imzalanan Kapsamlı Stratejik Ortaklık Antlaşması, Rusya'yı dışarıdan saldırıya uğraması halinde Kuzey Kore'ye askeri yardım sağlamakla yükümlü kılıyordu; bu taahhüt imzalandığında Güney Kore, Japonya ve ABD'de ciddi kaygılara yol açmıştı. Her iki hükümet tarafından da açıklanan 2027–2031 planı, bu işbirliğini "istikrarlı ve uzun vadeli bir zemine" oturtarak askeri değişimleri, ortak tatbikatları ve teknoloji transferini Sovyet döneminden bu yana görülmemiş bir düzeyde kurumsallaştırmayı hedefliyor.

İşin çetrefilli yanı Rusya'nın içinde bulunduğu durumdan kaynaklanıyor. Moskova, cömertçe himaye dağıtan yükselen bir güç değil; hızla sona erdiremediği bir savaşı yönetmeye çalışan, yaptırım altındaki bir ekonomi. Rusya Ekonomik Kalkınma Bakanlığı'na göre 2026'nın ilk iki ayında yüzde 1,8 küçülen bu ekonomi, Pyongyang'a insan gücü ve mühimmat karşılığında sunabileceği teknolojiler bakımından —uydu keşfi, denizaltı tahrik sistemlerinde ilerleme, atmosfere giriş aracı mühendisliği— hâlâ değer taşıyor; ancak bu teknolojiler giderek zayıflayan bir sanayi kapasitesine sahip bir ülkeden geliyor. Kuzey Kore gerçek bir kazanım elde ediyor; Rusya'nın bu ortaklıktan aldığı şey ise ateşkes müzakerelerinin her çıkmaza girdiği ayda biraz daha kritik bir hal alıyor.

**Bu gelişmelerin anlamı**

Güney Kore, Japonya ve geniş ölçekli Hint-Pasifik güvenlik mimarisi açısından Rusya-DPRK askeri bağlarının resmileşmesi, Ukrayna çatışmasının ötesine geçen kalıcı bir yapısal dönüşümü ifade ediyor. Ukrayna'da eninde sonunda bir ateşkes sağlansa bile, Rus askeri teknolojisiyle donanmış ve muharebe deneyimi kazanmış askerlerle güçlendirilmiş bir Kuzey Kore, bu ülkelerin 2023'te karşı karşıya olduğundan çok farklı bir güvenlik sorunu teşkil ediyor.

ABD açısından ittifak, hem Ukrayna dosyasını hem de Kore Yarımadası'nı daha da karmaşık bir hale getiriyor. Pyongyang'ın nükleer programına ilişkin gelecekte yürütülecek her müzakerede artık Rus çıkarları da gözetilmek zorunda kalacak; Moskova'nın ise Kuzey Kore'nin stratejik bir ortak olarak değerini azaltacak diplomatik ilerlemeye direnmek için her türlü teşviki var.

Küresel silah kontrolü açısından bu düzenleme, Kuzey Kore'nin silah programlarını kısıtlamak amacıyla oluşturulan BM Güvenlik Konseyi kararları çerçevesine doğrudan meydan okuyor. Daimi üye konumundaki Rusya, bu kısıtlamaların hem uygulayıcısı hem de aynı anda ihlalcisi durumunda bulunuyor.

2026 sonundan önce imzalanması beklenen beş yıllık planın resmi töreni, Moskova ile Pyongyang'ın bu ortaklığı kamuoyu önünde ne ölçüde ilerletmeye hazır olduğunun bir sonraki somut göstergesi olacak. Planın, 2024 antlaşmasının hükümlerinin ötesinde karşılıklı savunma dili içerip içermeyeceği ise Seul, Washington ve Tokyo'daki analistlerin en yakından takip ettiği soru olmayı sürdürüyor.