98. Oscarlar 'The Brutalist'e Ait Oldu — Ve Fark Hiç Bu Kadar Açık Olmamıştı

Gecenin gerçek anlatı şoku ise Demi Moore'dan geldi. "The Substance"taki performansı — solmakta olan ünlü bir karakteri konu alan, bu karakterin kendisinin daha genç ve daha mükemmel bir versiyonunu ortaya çıkaran deneysel bir serum enjekte etmesiyle gelişen beden-korku filmi — 2004'teki "Monster"da Charlize Theron'un dönüşümünden bu yana ticari açıdan en az beklenen En İyi Kadın Oyuncu zaferi olarak değerlendirildi. 63 yaşındaki Moore, 1990'ların başından bu yana ödül sezonunda belirleyici bir figür olmamıştı. Konuşmasının büyük bölümünü "sınırlarda, marjinlerde yapılan tuhaf filmlerin insanlara, güvenli filmlerin asla ulaşamayacağı biçimlerde dokunabileceği" tezini işlemeye ayırdı; bu söylem hem akademiye yönelik bir teşekkür hem de projeyi reddeden stüdyolara yönelik nazik bir kınama olarak okundu.

“Gecenin gerçek anlatı şoku ise Demi Moore'dan geldi.”

Tören, Tina Fey'in Ocak ayında program çakışmasını gerekçe göstererek çekilmesinin ardından sürpriz bir isim olarak sahneye çıkan Dua Lipa tarafından yönetildi. Lipa, üç En İyi Kadın Oyuncu adayının taklitlerini de içeren altı dakikalık müzikal bir monologla açılış yaptı; süregelen İran gerginliğine gereksiz yere yük bindirmeksizin değindi ve sunucuların yıllardır başaramadığı bir tempoda gösteriyi akıcı biçimde ilerletti. Yayın 3 saat 22 dakikada tamamlandı; geçen yılki 3:58'lik sürenin oldukça gerisinde kaldı.

"The Brutalist"in her şeyi kazanmasındaki sezgiyle bağdaşmayan gerçek şu: Film, 2010'daki "The Hurt Locker"dan bu yana En İyi Film ödülü alan en düşük hasılatlı yapım oldu. Dünya genelindeki gişe hasılatı 47,2 milyon dolar — filmin uzunluğu ve konusu düşünüldüğünde olağanüstü bir rakam, ancak aday listesinde genellikle yer alan ticari devlerle kıyaslandığında göz ardı edilebilecek bir rakam. Filmin yapımcısı A24, Ocak ayında adaylıkların açıklanmasının ardından geçen 48 saat içinde platformundaki yayın talebinin yüzde 940 arttığını açıkladı; bu durum, filmi izleyenlerin büyük çoğunluğunun bunu sinema salonunda değil evde yaptığına işaret ediyor. Sanat sineması vizyonu, ödül kampanyası ve yayın akışı şeklindeki bu modelin prestijli sinema için baskın şablon haline gelip gelmeyeceği, A24 yöneticilerinin şu sıralar en çok odaklandığı soru olsa gerek.

Edward Berger'in Vatikan gerilimi "Conclave", En İyi Uyarlama Senaryo ve En İyi Prodüksiyon Tasarımı ödüllerini kazandı. Belki de son yıllarda kare başına en fazla tartışma yaratan film olan Fransızca dilli Meksika kartel müzikali "Emilia Pérez" ise En İyi Uluslararası Film ve En İyi Özgün Şarkı ödüllerini aldı. Filmin yönetmeni Jacques Audiard törene katılmadı.

Pazar gününden önceki günlerde en hararetli tartışmayı yaratan kategori En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu oldu. Jesse Eisenberg'in büyükannelerini onurlandırmak için Polonya'ya yolculuk eden iki kuzeni anlatan sessiz sedasız draması "A Real Pain" ile Kieran Culkin ödülü kazandı. Culkin'in performansı — gerçek acıyı gizleyen, manyak ve gösterişçi bir neşenin portresi — kariyerinin en iyi işi olarak geniş çevrelerce kabul gördü. Konuşması ise tahmin edilebileceği gibi yayının yazılı bölümlerinin çoğundan daha komikti.

Törenin üç hafta öncesinde Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi, son altı yılın dördünde izlenmenin 12 milyonun altında kaldığını ve yayının ticari sürdürülebilirliğinin gözden geçirildiğini açıklamıştı. Pazar günkü 18,6 milyon izleyici o tartışmayı sona erdirmeyecek — bunlar 2010 rakamları değil, 2018 rakamları — ama törene çok ihtiyaç duyduğu güvenilirliği kazandırıyor. Seyirciyi geri ne getirdi? Büyük olasılıkla Dua Lipa'nın profili, kategoriler genelinde gerçek bir rekabetçi dramın varlığı ve gerçek bir gişe devinin ("Avengers: Doomsday" 2 Mayıs'ta geliyor) aday gösterilmemiş olmasının birleşimi — bu son etken, insanlara tartışacak bir şeyler veren o kendine özgü kategori yarışlarının önünü açtı.